head_banner

اخبار

روند
قطعه کار → چربی زدایی → شستشو با آب → ترشی → شستشو با آب → غوطه وری در حلال آبکاری کمکی → خشک کردن و پیش گرم کردن → گالوانیزه گرم → تکمیل → خنک سازی → غیرفعال سازی → شستشو → خشک کردن → بازرسی
(1) چربی زدایی
تا زمانی که قطعه کار به طور کامل توسط آب خیس شود، می توان از روغن زدایی شیمیایی یا ماده تمیزکننده چربی زدای فلزی مبتنی بر آب برای چربی زدایی استفاده کرد.
(2) ترشی کردن
می توان آن را با H2SO4 15٪، تیوره 0.1٪، 40 ~ 60 ℃ یا HCl 20٪، هگزامتیلن تترامین 1 ~ 3 گرم در لیتر، 20 ~ 40 ℃ ترشی کرد. افزودن بازدارنده خوردگی می تواند از خوردگی بیش از حد ماتریکس جلوگیری کرده و جذب هیدروژن ماتریکس آهن را کاهش دهد. درمان ضعیف چربی زدایی و ترشی باعث چسبندگی ضعیف پوشش، عدم پوشش روی یا لایه برداری لایه روی می شود.
(3) شار غوطه وری
همچنین به عنوان عامل اتصال شناخته می شود، می تواند قطعه کار را قبل از آبکاری غوطه ور فعال نگه دارد تا پیوند بین لایه آبکاری و بستر را تقویت کند. NH4Cl 15٪ تا 25٪، ZnCl2 2.5٪ - 3.5٪، 55 تا 65 ℃، 5 تا 10 دقیقه. به منظور کاهش تبخیر NH4Cl، می توان گلیسیرین را به طور مناسب اضافه کرد.
(4) خشک کردن و پیش گرم کردن
به منظور جلوگیری از تغییر شکل قطعه کار به دلیل افزایش شدید دما در حین آبکاری غوطه وری، و برای حذف رطوبت باقیمانده، برای جلوگیری از انفجار روی و در نتیجه انفجار مایع روی، پیش گرمایش به طور کلی 120-180 درجه سانتیگراد است.
(5) گالوانیزه گرم
کنترل دمای محلول روی، زمان غوطه وری و سرعت خروج قطعه کار از محلول روی ضروری است. دما خیلی کم است، سیالیت مایع روی ضعیف است، پوشش ضخیم و ناهموار است، ایجاد افتادگی آسان است، و کیفیت ظاهری ضعیف است. دما بالا است، سیالیت مایع روی خوب است، مایع روی به راحتی از قطعه کار جدا می شود و پدیده افتادگی و چین و چروک کاهش می یابد. پوشش قوی، نازک، ظاهر خوب، راندمان تولید بالا؛ اما اگر دما خیلی زیاد باشد، قطعه کار و دیگ روی به شدت آسیب می بیند و مقدار زیادی تفاله روی تولید می شود که بر کیفیت لایه غوطه ور روی تاثیر می گذارد و مقدار زیادی روی مصرف می کند. در همان دما، زمان آبکاری غوطه ور طولانی است و لایه آبکاری ضخیم است. هنگامی که ضخامت یکسان در دماهای مختلف مورد نیاز است، زمان زیادی برای آبکاری غوطه ور در دمای بالا نیاز است. به منظور جلوگیری از تغییر شکل دمای بالا قطعه کار و کاهش تفاله روی ناشی از از دست دادن آهن، سازنده عمومی 450 ~ 470 ℃، 0.5 ~ 1.5 دقیقه را اتخاذ می کند. برخی از کارخانه ها از دماهای بالاتر برای قطعات کار بزرگ و ریخته گری آهن استفاده می کنند، اما از محدوده دمایی حداکثر تلفات آهن جلوگیری می کنند. به منظور بهبود سیالیت محلول آبکاری گرم در دماهای پایین تر، جلوگیری از ضخیم شدن بیش از حد پوشش و بهبود ظاهر پوشش، اغلب 0.01٪ تا 0.02٪ آلومینیوم خالص اضافه می شود. آلومینیوم باید چند بار به مقدار کم اضافه شود.
(6) اتمام
اتمام قطعه کار پس از آبکاری عمدتاً برای از بین بردن گره های روی و روی سطح به روش تکان دادن یا دستی است.
(7) انفعال
هدف بهبود مقاومت در برابر خوردگی جوی در سطح قطعه کار، کاهش یا طولانی شدن ظاهر زنگ سفید و حفظ ظاهر خوب پوشش است. همه آنها با کرومات غیرفعال می شوند، مانند Na2Cr2O7 80 تا 100 گرم در لیتر، اسید سولفوریک 3 تا 4 میلی لیتر در لیتر.
(8) خنک کننده
معمولاً با آب خنک می شود، اما دما نباید خیلی پایین باشد تا از ترک خوردن قطعه کار، به ویژه ریخته گری در ماتریس به دلیل سرد شدن و جمع شدن، جلوگیری شود.
(9) بازرسی
ظاهر پوشش روشن، دقیق، بدون افتادگی یا چین و چروک است. بازرسی ضخامت می تواند از ضخامت سنج پوشش استفاده کند، روش نسبتا ساده است. ضخامت پوشش را نیز می توان با تبدیل میزان چسبندگی روی به دست آورد. استحکام باند را می توان با پرس خمشی خم کرد و نمونه باید در دمای 90-180 درجه خم شود و هیچ ترک یا پوسته شدن پوشش وجود نداشته باشد. همچنین می توان آن را با ضربه زدن با چکش سنگین آزمایش کرد.
2. فرآیند تشکیل لایه گالوانیزه گرم فرآیند تشکیل لایه گالوانیزه گرم فرآیند تشکیل یک آلیاژ آهن-روی بین ماتریس آهن و بیرونی ترین لایه روی خالص است. لایه آلیاژ آهن و روی در هنگام گالوانیزه گرم روی سطح قطعه کار تشکیل می شود. لایه آهن و روی خالص به خوبی با هم ترکیب می شوند و فرآیند را می توان به سادگی اینگونه توصیف کرد: هنگامی که قطعه کار آهن در روی مذاب غوطه ور می شود، ابتدا محلول جامدی از روی و آهن آلفا (هسته بدنه) روی سطح مشترک ایجاد می شود. این کریستالی است که از حل کردن اتم‌های روی در آهن فلز پایه در حالت جامد به وجود می‌آید. دو اتم فلز با هم ترکیب شده اند و جاذبه بین اتم ها نسبتاً کم است. بنابراین، هنگامی که روی در محلول جامد به حد اشباع می رسد، دو اتم عنصر روی و آهن در یکدیگر پخش می شوند و اتم های روی که در زمینه آهن منتشر شده (یا نفوذ کرده اند) در شبکه ماتریس مهاجرت می کنند و به تدریج آلیاژی را تشکیل می دهند. آهن و روی مذاب روی مذاب یک ترکیب بین فلزی FeZn13 را تشکیل می دهد که در ته دیگ گالوانیزه گرم فرو می رود که به آن تفاله روی می گویند. هنگامی که قطعه کار از محلول غوطه وری روی خارج می شود، یک لایه روی خالص روی سطح تشکیل می شود که یک کریستال شش ضلعی است. میزان آهن آن بیش از 0.003٪ نیست.
سوم، عملکرد محافظتی لایه گالوانیزه گرم ضخامت لایه الکتروگالوانیزه معمولاً 5-15 میکرومتر است و لایه گالوانیزه گرم معمولاً بالای 65 میکرومتر است حتی تا 100 میکرومتر. گالوانیزه گرم دارای پوشش خوب، پوشش متراکم و بدون اجزاء ارگانیک است. همانطور که همه می دانیم، مکانیسم ضد خوردگی اتمسفر روی شامل حفاظت مکانیکی و حفاظت الکتروشیمیایی است. در شرایط خوردگی اتمسفر، لایه‌های محافظی از ZnO، Zn(OH)2 و کربنات روی پایه روی سطح لایه روی وجود دارد که می‌تواند خوردگی روی را تا حدی کند کند. فیلم محافظ (همچنین به عنوان زنگ سفید شناخته می شود) آسیب دیده و یک فیلم جدید تشکیل می شود. هنگامی که لایه روی به طور جدی آسیب می بیند و ماتریکس آهن در خطر انقراض قرار می گیرد، روی محافظت الکتروشیمیایی برای ماتریس ایجاد می کند. پتانسیل استاندارد روی 0.76- و پتانسیل استاندارد آهن 0.44- ولت است. هنگامی که روی و آهن یک میکروباتری تشکیل می دهند، روی به صورت آند حل می شود. به عنوان یک کاتد محافظت می شود. بدیهی است که گالوانیزه گرم نسبت به گالوانیزه الکترومقاومت در برابر خوردگی جوی نسبت به آهن پایه بهتر است.
چهارم، کنترل تشکیل خاکستر روی و سرباره روی در حین گالوانیزه گرم
خاکستر روی و تفاله روی نه تنها کیفیت لایه غوطه وری روی را به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد، بلکه باعث خشن شدن پوشش و تولید گره های روی می شود. علاوه بر این، هزینه گالوانیزه گرم به شدت افزایش می یابد. معمولاً مصرف روی 80-120 کیلوگرم در هر 1 تن قطعه کار است. اگر خاکستر و تفاله روی جدی باشد، مصرف روی به 140-200 کیلوگرم می رسد. کنترل کربن روی عمدتاً برای کنترل دما و کاهش کف تولید شده توسط اکسیداسیون سطح مایع روی است. برخی از تولیدکنندگان داخلی از ماسه نسوز، خاکستر زغال سنگ و ... استفاده می کنند. کشورهای خارجی از گلوله های سرامیکی یا شیشه ای با رسانایی حرارتی پایین، نقطه ذوب بالا، وزن مخصوص پایین و بدون واکنش با مایع روی استفاده می کنند که می تواند از اتلاف حرارت و جلوگیری از اکسیداسیون جلوگیری کند. این نوع توپ به راحتی توسط قطعه کار رانده می شود و به قطعه کار نمی چسبد. عوارض جانبی. برای تشکیل تفاله روی در مایع روی، عمدتاً یک آلیاژ روی-آهن با سیالیت بسیار ضعیف است که وقتی محتوای آهن حل شده در مایع روی از حلالیت در این دما فراتر رود تشکیل می شود. محتوای روی در تفاله روی می تواند تا 95 درصد باشد که گالوانیزه گرم است. کلید قیمت بالای روی. از منحنی حلالیت آهن در مایع روی می توان دریافت که میزان آهن محلول یعنی میزان تلفات آهن در دماهای مختلف و زمان نگهداری متفاوت متفاوت است. در حدود 500 درجه سانتیگراد، اتلاف آهن به شدت با گرم شدن و زمان نگهداری، تقریباً در یک رابطه خطی، افزایش می یابد. زیر یا بالاتر از محدوده 480 ~ 510 ℃، از دست دادن آهن به آرامی با زمان افزایش می یابد. بنابراین، مردم 480 ~ 510 ℃ را منطقه انحلال بدخیم می نامند. در این محدوده دما، مایع روی باعث خوردگی قطعه کار و دیگ روی می شود. هنگامی که درجه حرارت بالاتر از 560 درجه سانتیگراد باشد، اتلاف آهن به طور قابل توجهی افزایش می یابد و زمانی که درجه حرارت بالاتر از 660 درجه سانتیگراد باشد، روی به طور مخربی ماتریکس آهن را حک می کند. . بنابراین آبکاری در حال حاضر در دو منطقه 450-480 درجه سانتی گراد و 520-560 درجه سانتی گراد انجام می شود.
5-کنترل میزان تفاله روی
برای کاهش پوسیدگی روی باید میزان آهن موجود در محلول روی را کاهش داد که در ابتدا باید عوامل انحلال آهن را کاهش داد:
⑴آبکاری و حفظ حرارت باید از منطقه اوج انحلال آهن جلوگیری کند، یعنی در دمای 480 ~ 510 درجه سانتیگراد کار نکنید.
⑵ تا آنجا که ممکن است، مواد دیگ روی باید با صفحات فولادی با کربن و محتوای سیلیکون کم جوش داده شود. محتوای کربن بالا باعث تسریع خوردگی ظرف آهن توسط مایع روی می شود و محتوای سیلیکون بالا نیز می تواند باعث خوردگی آهن توسط مایع روی شود. در حال حاضر بیشتر از صفحات فولادی کربنی با کیفیت 08F استفاده می شود. محتوای کربن آن 0.087٪ (0.05٪ تا 0.11٪)، محتوای سیلیکون ≤0.03٪ است و حاوی عناصری مانند نیکل و کروم است که می تواند از خوردگی آهن جلوگیری کند. از فولاد کربن معمولی استفاده نکنید، در غیر این صورت مصرف روی زیاد و عمر دیگ روی کوتاه خواهد بود. همچنین پیشنهاد شد از کاربید سیلیکون برای ساخت مخزن ذوب روی استفاده شود، اگرچه می تواند اتلاف آهن را حل کند، اما فرآیند مدل سازی نیز مشکل ساز است.
⑶ حذف مکرر سرباره. دما ابتدا تا حد بالایی دمای فرآیند افزایش می‌یابد تا سرباره روی از مایع روی جدا شود و سپس به زیر دمای فرآیند کاهش می‌یابد، به طوری که سرباره روی به پایین مخزن فرو می‌رود و سپس با آن برداشت می‌شود. یک قاشق. قسمت های آبکاری شده ای که در مایع روی می افتند نیز باید به موقع نجات داده شوند.
⑷لازم است از وارد شدن آهن موجود در ماده آبکاری به داخل مخزن روی با قطعه کار جلوگیری شود. هنگامی که ماده آبکاری برای مدت معینی استفاده می شود، ترکیب حاوی آهن قهوه ای مایل به قرمز تشکیل می شود و باید مرتباً فیلتر شود. بهتر است مقدار pH عامل آبکاری حدود 5 حفظ شود.
⑸ کمتر از 0.01٪ آلومینیوم در محلول آبکاری تشکیل تفاله را تسریع می کند. مقدار مناسب آلومینیوم نه تنها سیالیت محلول روی را بهبود می بخشد و درخشندگی پوشش را افزایش می دهد، بلکه به کاهش رسوب روی و گرد و غبار روی نیز کمک می کند. مقدار کمی از آلومینیوم شناور بر روی سطح مایع برای کاهش اکسیداسیون مفید است و بیش از حد بر کیفیت پوشش تأثیر می گذارد و باعث نقص نقطه ای می شود.
⑹ گرمایش و گرمایش باید یکنواخت باشد تا از انفجار و گرمای بیش از حد موضعی جلوگیری شود.

6


زمان ارسال: سپتامبر 30-2021